Alicante i hiszpańskie kluby konopne:… | Social Clubs
Alicante i hiszpańskie kluby konopne: od rozwoju do prawnego ograniczenia
Czytelnicy z Alicante poznają drogę hiszpańskich klubów konopnych: od wspólnych upraw w latach 90. po sądowe ograniczenie ich przestrzeni prawnej.
Czy kluby konopne są sklepami lub punktami wydawania?
Nie. Model opisany w badaniu opiera się na prywatnych, niedochodowych stowarzyszeniach wyłącznie dla członków oraz na wspólnej samodzielnej uprawie. Nie jest to otwarty system sprzedaży detalicznej.
Czy wizyta w Alicante lub Hiszpanii zapewnia dostęp do klubu?
Nie. Sama obecność danej osoby w regionie nie tworzy prawa dostępu. Członkostwo jest prywatną kwestią prawną rozstrzyganą przez każde stowarzyszenie, a kluby nie są otwarte dla ogółu społeczeństwa ani dla turystów.
Dlaczego kluby rozwijały się, skoro Hiszpania nie miała jasnego ogólnokrajowego zezwolenia?
Ruch rozwijał się w ramach szarej strefy prawnej ukształtowanej przez reformę Kodeksu karnego z 1983 roku, doktrynę wspólnej konsumpcji, strategie wspólnej uprawy, regionalne reakcje instytucjonalne i decyzje sądów.
Główne badanie wskazuje na stopniowe zamykanie przestrzeni prawnej przez Sąd Najwyższy i Trybunał Konstytucyjny Hiszpanii. Nie przedstawia jednego późniejszego ogólnokrajowego zestawienia dowodzącego, że wszystkie kluby zniknęły.
Pokazuje, jak hiszpańskie organy ścigania mogą działać, gdy zarzucają, że stowarzyszenie jest wykorzystywane do sprzedaży narkotyków lub działalności przestępczej. Nie dowodzi, że każdy klub konopny działa w ten sposób.